PENTECOSTÉS -A

Xn 20, 19-23

Naquel día, o primeiro da semana, ao serán, estando pechadas as portas onde estaban os discípulos, por medo dos xudeus, chegou Xesús e, poñéndose no medio, díxolles:

‑ Paz convosco.

Dito isto, mostroulles as mans e mais o costado. Os discípulos alegráronse, vendo o Señor.

El díxolles outra vez:

‑ Paz convosco: coma o Pai me mandou a min, tamén eu vos mando a vós.

E dito isto alentou sobre eles, e díxolles:

‑ Recibide o Espírito Santo: a quen lles perdoedes os pecados, quedaranlles perdoados; a quen llelos reteñades, quedaranlles retidos.

 

COMENTARIO

«Ninguén é capaz de dicir: “Xesús é o Señor”, senón é baixo o influxo do Espírito Santo».

San Paulo advírtenos que tan só podemos  evanxelizar con acerto cando nos deixemos levar polo Espírito Santo.

Hoxe a Igrexa celebra esta festividade, consciente da importancia crave que ten a vinda do Espírito na súa tarefa de  evanxelización.

Despois do acontecemento vivido tras a morte do Señor, os apóstolos, xunto con algunhas mulleres –entre elas María, a nai de Xesús– permanecían no mesmo lugar –dinos o libro dos Feitos dos apóstolos– en oración, esperando a vinda do Espírito Santo que Xesús prometera lles enviaría o Pai.

Este é o acontecemento  transcendental que marca o inicio da Igrexa no seu labor evanxelizador. É por isto polo que os crentes celebrámolo con particular solemnidade e, con esta festa, pechamos os cincuenta días das celebracións  pascuais: Cristo resucitou e el é a nosa salvación.

Pero hai outras mensaxes que se unen a esta mensaxe central da irrupción do Espírito no seo daquela primitiva comunidade de crentes, discípulos do Señor.

O  salmo 103 convídanos a rezar: «Envía o teu Espírito, Señor, e renova a faciana da terra». Nel fálanos do poder deste Espírito, capaz de  infundir o seu alento e dar vida a todas as criaturas, retirar o seu alento e volver ao po, á nada toda a creación. O  salmista convídanos a loar e bendicir a Deus pola inmensidade e grandeza das súas obras, que puxo en mans da súa criatura preferida, o home. Que gran responsabilidade a nosa coidar da creación! O papa Francisco convídanos a responsabilizarnos desta nosa tarefa.

O autor do libro dos Feitos cóntanos a experiencia vivida por aquel grupo, que  perseveraba na oración esperando a vinda do Espírito prometido. É unha experiencia única que el nos narra con imaxes e palabras que nos dean unha idea do que eles viviron nese momento. Cando recibimos nós a forza do Espírito Santo o día da nosa confirmación sucede algo similar, aínda que non sintamos nada especial que nos permita contar daquela a nosa experiencia de forma parecida. A fe dinos que algo parecido sucede no noso interior: O Espírito Santo descende sobre nós e impúlsanos a dar testemuño da nosa fe con valentía, como o fixeron aqueles primeiros seguidores de Xesús.

Que a nosa fe renovada neste día tan sinalado no calendario de celebracións litúrxicas da Igrexa nos impulse a rezar co  salmista: «Bendí, alma miña, ao Señor: Deus meu, que grande es!».