Mt 16, 13-20
Naquel tempo, chegou Xesús á comarca de Cesarea de Filipo e facíalles esta pregunta aos seus discípulos:
- Quen di a xente que é o Fillo
do Home?
Eles responderon:
- Uns din que Xoán Bautista;
outros, que Elías; outros, que Xeremías ou algún dos profetas.
El insistiu:
- E vós, quen dicides que son eu?
Respondeu Simón Pedro:
- Ti es o Mesías, o Fillo de Deus
vivo.
E Xesús contestoulle:
- Ditoso ti, Simón, Fillo de
Xonás, porque non cho revelou nin a carne nin o sangue, senón meu Pai, que está
nos ceos.
E eu dígoche: "Ti es Pedro,
e sobre esta pedra vou edificar a miña Igrexa, e as portas do inferno non
prevalecerán en contra dela.
Dareiche as chaves do Reino dos
Ceos; todo o que ates na terra, ficará atado nos ceos; e todo o que desates na
terra, ficará desatado nos ceos.
COMENTARIO
Xesús expón aos seus apóstolos unha pregunta do
catecismo e Pedro, que llo sabe ben, dálle a resposta precisa. Así o faciamos tamén
nós na catequese cando memorizabamos o catecismo:
- E vós, quen dicides que son eu?
Respondeu Simón Pedro:
- Ti es o Mesías, o Fillo de Deus
vivo.
Con todo, Xesús é consciente de que deberá traballar
moito cos seus discípulos para que esa resposta sexa comprendida en toda a súa
profundidade. É máis, o propio Xesús sabe que a comprensión da resposta depende
de que o Espírito Santo a revele a cada un deles persoalmente e que logo se
asuma con todas as súas consecuencias.
Tras a resposta correcta de Pedro, Xesús noméalle guía
da Igrexa incipiente. Seguro que Pedro tampouco asume o contido de tal
nomeamento con todo o que iso comporta. Aos poucos o Espírito irá revelando o
que significa ese nomeamento.
Ser o Mesías, o Fillo de Deus e un Deus vivo, non morto,
implica estar disposto a deixarse sorprender cada día e a cada momento. Pedro e
o resto do grupo tardarán en entendelo, pero terminarán sendo seguidores do
Fillo de Deus e entregarán tamén a súa vida na construción do Reino. Pedro, en
particular, terminou comprendendo que ser a pedra da Igrexa significaba ir a
cabeceira do grupo no testemuño da súa fe.
Nós tamén aceptamos e confesamos que Xesús é o Mesías,
o Fillo de Deus. Quen non? Construímos unha imaxe na nosa mente que se adapta
ás nosas necesidades e aspiracións. É unha imaxe que non molesta, que nos
conforta, que non nos condena, que non nos esixe en exceso. Habémola esculpido
e pintado nas nosas igrexas. Témola entronizada nos retablos dos altares e nos
nosos fogares. Deste xeito sentímonos acompañados e protexidos. Con todo, non é
esta a imaxe da que nos fala san Mateo hoxe no texto evanxélico.
Pedro confesa que Xesús é o Fillo de Deus.
Efectivamente éo e así o cremos tamén nós. Pero nós quedámonos coa primeira
parte da confesión de Pedro; Desprendémonos da última palabra: “Vivo”. Esta é a
palabra que non se pode esculpir nas nosas esculturas nin pintar nos nosos
cadros. Con todo, é a máis importante.
Só despois da Resurrección comprendeuno Pedro e os
demais discípulos que o seguiron. “Xesús vive” gritaban polas rúas de
Xerusalén.
Esta é a imaxe que debemos transmitir tamén nós de
Xesús. Xesús maniféstasenos vivo cada día e nós habemos de actualizar esta
imaxe cada mañá para que o mundo vexa en nós ao Fillo de Deus, que se reflicte
con claridade nas nosas palabras e obras cheas de tenrura, perdón, compaixón,
entrega, atención, acollida e acompañamento.
No hay comentarios:
Publicar un comentario